Historyczny przełom w niemieckiej psychiatrii - przymusowe "leczenie" psychiatryczne ZAKAZANE !!!

Werdykt Sądu Najwyższego w Niemczech: Przymusowe leczenie psychiatryczne ZOSTAŁO ZAKAZANE we WSZYSTKICH LANDACH RFN !!!

[Please snowball this message in e-mail lists and newsgroups]

Yesterday the German supreme court of the courts ("Bundesgerichtshof") published it's decision that forced treatment for people under custodianship in psychiatry is irreconcilable with the constitution.
This is a huge progress as this verdict on a federal level excludes the possibility to claim that the forced treatment is done in the best interest of the person in question and the decisions of this court are binding for all courts.

This verdict now spells out what the supreme court for constitutional rights ("Bundesverfassungsgericht") had ruled twice last year on 23.3. and 12.10.2011, when it declared two regional state laws legalizing forced treatment in forensic units and on grounds of "dangerousness to others" as being irreconcilable with the constitution and instantly nil - this court ruled that such danger is prevented by the incarceration, so no forced treatment, meaning bodily harm, can be accepted. I reported about this verdict in a message on 29.04.2011.

Up till now lower courts decided differently on how this decision has to be interpreted for people under custodianship, which sometimes is instantly imposed on somebody in order to use these laws to incarcerate and forcibly treat them.
From today on, also the state prosecution has to follow up any attempt to forcibly treat people in psychiatry, as now there is without any doubt forced treatment bodily harm, regardless of whether a person is allegedly "mentally ill" or not.

The court ruled that if at all possible a new law on the federal level would have to be issued. As the next German election is in 2013, the absolute earliest time for such a new law would be 2014.
But of course we are quite hopeful to prevent any new law, because:
Instead of applying the condition "mentally ill", the new fashion of mental health law professionals is to now try to declare someone as "incompetent" and unable to consent to use that as grounds for the deprivation of human and constitutional rights of the person in question.
But thefederal law on advance directives issued on 1.9.2009 applies the rules that for all people unable to consent and explicitly for all illnesses and all phases their will decides about their treatment:
a) if it is in a written form from a time when the person was able to consent, this will is binding for the medical professionals and any custodian or a person authorized in an advanced representation agreement.
b) if there is no written advance directive the previous will has to be estimated on the basis of documents and witness statements - not on an estimated "well being" decided by judges and doctors. The result is that if a person disagrees to a treatment, a doctor has to provide evidence to a judge that the person in question previously wanted forced treatment and incarceration. This is a patent way to exclude forced medical intervention altogether.

We estimate that the supreme court for constitutional rights understood this paradigm shift by the federal lawmaker and that is the reason why the judges decided after 62 years of our constitution that now all the previous laws on forced psychiatric treatment were unconstitutional. In order to save face they simply did not want to confess that they had ignored the constitutional and human rights of a group of people all the time.

This law on advance directives is also the powerful tool not only to ban forced treatment but also incarceration, via a ban on the medical examinations by a shrink. So we exclud any psychiatric diagnosis with the result that none of the mental health laws are applicable. We use this in our special psychiatric advance directive, the PatVerfue. Please read about it and find the forms we use here: http://www.patverfue.de/en
The "Punk Queen" and performer Nina Hagen is the Patroness of the campaign.

We invite all shrinks of the world to visit German psychiatric wards to inspect how a psychiatry without forced treatment works. This is a great step forward to a non-violent psychiatry everywhere.
Let's celebrate this victory and please confirm to the shrinks in your country that a non-violent medicine is possible and a great goal to aim for.

Best regards
Rene Talbot
(Secretary of IAAPA and member of the board of a national German user and survivor organization)

Ważne linki:

- Zobacz też tłumaczenie: IAAPA Sekcja Polska

- Werdykt Sądu Najwyższego w Niemczech

Pobierz w PDF-ie: wersja PL  wersja EN

Psychiatria - organ kontroli społecznej

Werdykt Trybunału im. M. Foucault

Uzgodniliśmy, że psychiatria, która korzysta i nie zamierza zaprzestać używania systemu siły i przymusu, jest winna zbrodni przeciwko człowieczeństwu, niszczeniu ludzkiej godności, wolności i życia. Wszyscy, którzy noszą prawne piętno „psychiczne chorych”, pozbawiani są naturalnych ludzkich i cywilnych praw człowieka. 

Kontynuując – psychiatria nie może pretendować do miana sztuki leczenia, gdyż pogwałca przysięgę Hipokratesa i zmusza pacjentów do zażywania szkodliwych leków, powodujących na skalę światową masową epidemię zaburzeń, znaną pod nazwą „tardiva dyskinesa”, jak również stosując inne metody interwencji, które my określamy jako tortury, np.: odosobnienie, terapie lekową, związywanie, elektroszoki i wszystkie inne zabiegi chirurgii psychiatrycznej i leczenia ambulatoryjnego, wykonywane bez zgody pacjenta. 

Powyższe praktyki i ideologia pozwoliły psychiatrom, w czasie ery narodowego socjalizmu III Rzeszy na stworzenie ekstremalnego systemu mordu pacjentów pod pretekstem leczenia.

Psychiatria nie potwierdza historycznej prawdy o sobie, nie tylko nie przyznając się do posiadanej władzy, dopuszczenia się gwałtu i przemocy w imieniu ówczesnego aparatu, lecz również dziś gra rolę wysoko opłacanego renomowanego organu kontroli społecznej i socjalnej, rodzaju policji, międzynarodowego przymusu, osądzającego zasady i obyczaje, piętnującego politycznie i społecznie różnice między ludźmi. 

Dlatego my, Jury, uznajemy psychiatrię winną stosowania kombinacji siły z nieobliczalnością, dla systemu totalitarnego. 

Żądamy zniesienia prawnych środków przymusu, w stosunku do „psychicznie chorych”, jako pierwszego kroku psychiatrii w kierunku społeczeństwa, a kończąc, na całkowitej rekompensacie szkód, jakich się dopuściła. 

Tym samym muszą się znaleźć państwowe fundusze pieniężne na alternatywne do psychiatrii, godne i humanitarne rozwiązania.

Uzasadnienie werdyktu

Obrona mówi o terapeutycznej konieczności psychiatrycznego przymusu, aż do przemocy fizycznej, zaznacza jednak, że w dobrej psychiatrii stosowany przymus ogranicza się do minimum.

Przymus jest najwyraźniej nie terapeutyczny, ale zależy od „rodzaju” psychiatrii. Osądzamy każdą formę psychiatrycznego przymusu, jako pogwałcenie praw człowieka.

Prawo dla psychicznie chorych stosuje przymus psychiatryczny przy samozagrożeniu i zagrożeniu otoczenia. W praktyce posuwa się to jeszcze dalej. Chodzi tu o możliwość zagrożenia, w przypadku, kiedy nie doszło jeszcze do konkretnych czynów, a już stosuję się profilaktyczne uwięzienie.

Obrona uważa że psychicznie chore osoby, które przez ograniczenie możliwości oceny własnych przeżyć i ograniczenie aktywności, zwolnione są od odpowiedzialności wobec społeczeństwa powodu niezdolności do samooceny i samopomocy.

Uważamy to wyobrażenie o chorobach psychicznych za nieodpowiednie. Instytucja psychiatryczna nie może z tego powodu udzielić żadnej pomocy. Uważamy, że każda interwencja lekarska i leczenie powinny być dopuszczalne tylko za zgodą pacjenta.

Wyjątkowo niebezpieczne jest również to, że sędziowie są stronniczy i zgadzają się bez zastrzeżeń z diagnozami lekarzy. Ludzie, którzy przeżyli psychiatrię, mają prawo do odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu.

Berlin 2.5.1998rok.

Przeglądaj, wydrukuj lub pobierz na dysk ten dokument: Kliknij
Posłuchaj lub pobierz plik w wersji do słuchania:

Werdykt Trybunału imienia M.Foucault

Wyrok tego Trybunału osądza systematyczne przestępstwa psychiatrii, jako zbrodnie przeciwko prawom człowieka. Dokument został przetłumaczony na 20 języków w tym na język polski:

                                                               Werdykt Trybunału Imeinia M.Foucault


Uzgodniliśmy, że psychiatria, która korzysta i nie zamierza zaprzestać używania systemu siły i przymusu, jest winna zbrodni przeciwko człowieczeństwu, niszczeniu ludzkiej godności, wolności i życia. Wszyscy, którzy noszą prawne piętno „psychiczne chorych” pozbawiani są naturalnych ludzkich i cywilnych praw człowieka.

Kontynuując – psychiatria nie może pretendować do miana sztuki leczenia, gdyż pogwałca przysięgę Hipokratesa i zmusza pacjentów do zażywania szkodliwych leków powodujących masową, na skalę światową, epidemię zaburzeń, znaną pod nazwą „tardiva dyskinesa”, jak również stosując inne metody interwencji, które my określamy jako tortury, np.: odosobnienie, terapie lekową, związywanie, elektroszoki i wszystkie inne zabiegi chirurgii psychiatrycznej i leczenia ambulatoryjnego, wykonywane bez zgody pacjenta.

Powyższe praktyki i ideologia pozwoliły psychiatrom, w czasie ery Narodowego Socjalizmu III Rzeszy na stworzenie ekstremalnego systemu mordu pacjentów pod pretekstem leczenia.

Psychiatria nie potwierdza historycznej prawdy o sobie, nie tylko nie przyznając się do posiadanej władzy, dopuszczenia się gwałtu i przemocy w imieniu ówczesnego aparatu, lecz również dziś gra rolę wysokoopłacanego renomowanego organu kontroli społecznej i socjalnej, rodzaju policji, międzynarodowego przymusu, osądzającego zasady i obyczaje, piętnującego politycznie i społecznie różnice między ludźmi.

Dlatego my, Jury, uznajemy psychiatrię winną stosowania kombinacji siły z nieobliczalnością, dla systemu totalitarnego.Żądamy zniesienia prawnych środków przymusu, w stosunku do „psychicznie chorych”, jako pierwszego kroku psychiatrii w kierunku społeczeństwa, a kończąc, na całkowitej rekompensacie szkód, jakich się dopuściła.Tym samym muszą się znaleźć państwowe fundusze pieniężne na alternatywne do psychiatrii, godne i humanitarne rozwiązania.

                                                                          Uzasadnienie werdyktu


Obrona mówi o terapeutycznej konieczności psychiatrycznego przymusu, aż do przemocy fizycznej, zaznacza jednak, że w dobrej psychiatrii stosowany przymus ogranicza się do minimum Przymus jest najwyraźniej nie terapeutyczny, ale zależy od „rodzaju” psychiatrii. Osądzamy każdą formę psychiatrycznego przymusu, jako pogwałcenie praw człowieka.

Prawo dla psychicznie chorych stosuje przymus psychiatryczny przy samozagrożeniu i zagrożeniu otoczenia. W praktyce posuwa się to jeszcze dalej. Chodzi tu o możliwość zagrożenia, w przypadku, kiedy nie doszło jeszcze do konkretnych czynów a już stosuję się profilaktyczne uwięzienie.

Obrona uważa że psychicznie chore osoby, które przez ograniczenie możliwości oceny własnych przeżyć i ograniczenie aktywności, zwolnione są od odpowiedzialności wobec społeczeństwa powodu niezdolności do samooceny i samopomocy.Uważamy to wyobrażenie o chorobach psychicznych za nieodpowiednie. Instytucja psychiatryczna nie może z tego powodu udzielić żadnej pomocy.

Uważamy, że każda interwencja lekarska i leczenie powinna być dopuszczalna tylko za zgodą pacjenta.Wyjątkowo niebezpieczne jest również to , że sędziowie są stronniczy i zgadzają się bez zastrzeżeń z diagnozami lekarzy. Ludzie, którzy przeżyli psychiatrię mają prawo do odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu.

                                                                                                                                                                           Berlin 2.5.1998


- Więcej informacji na ten temat: Psychiatria a prawa człowieka 
- Udostępniaj ten dokument: Ściągnij na dysk lub wydrukuj
- Werdykt Trybunału Imeinia M.Foucault Wersja do słuchania