Niebezpieczne wieści zza Odry

W ostatnim czasie coraz częściej pojawiają się w polskich mediach doniesienia o pogwałceniu praw Polaków, mieszkających na stałe w Niemczech.

Jugendamty na potęgę odbierają naszym rodakom dzieci, powołując się na ich dobro. Walczących o swoje dzieci rodziców również może spotkać sądowa niespodzianka w formie nakazu „leczenia neuroleptykami”. Przypomnijmy: są to substancje niemające właściwości leczniczych, a jedynie paraliżujące neurony, a ich przymusowe podawanie zakazał w lipcu 2012 Najwyższy Sąd Niemiec.

Praktyka jest prosta

Pojawia się pismo, w którym na podstawie § 1666 BGB (Buergerliches Gesetzbuch) postanawia się odebrać dziecko rodzinie X na bazie podejrzenia o zagrożeniu jego dobra. To wystarczy. Pukanie do drzwi, policja, kilka osób po cywilnemu. Rodzice mogą tego oczywiście nie rozumieć i walczyć o dziecko, które nagle „ktoś chce porwać”, pokazując jakiś papierek urzędowy.

Czysty horror, wydawałoby się?

Nie! To 75 razy dziennie teraźniejszość w Niemczech, bo tyle dzieci w tym „nowoczesnym, demokratycznym, socjalnym, etc. Kraju” porywa „Jugendamt” każdego dnia. Mało tego - porywa się też każdego dnia dorosłych. W ich wypadku 650 razy dziennie (tą „robotą” zajmuje się tzw. Sozialpsychiatrischer Dienst (SpD), który nie nosi broni, a korzysta z pomocy policji, która na jego polecenie strzela, jakby kto stawiał opór.

O lekach , które mogły być gorsze od choroby

W teorii jest tak, że środowisko medyczne czuwa, aby zażywane przez nas leki przynosiły więcej korzyści niż szkód. Niestety rzeczywistość odbiega od teorii i niejednokrotnie słyszy się, że niektóre farmaceutyki, zamiast leczyć, po prostu szkodzą. Często  po latach od wprowadzenia jakiegoś preparatu na rynek. Zdaniem wielu obserwatorów, oczywistym kandydatem do kategorii leków „gorszych od choroby” są statyny, które „lecząc wysoki poziom cholesterolu” wywołują często  nieodwracalne skutki uboczne i mogą zwiększać śmiertelność. 












Ale to nie jedyny przykład. Robert Whitaker, dziennikarz i autor książek poświęconych współczesnej psychiatrii, do tej grupy lekarstw zalicza niemal wszystkie rodzaje leków psychiatrycznych. Choć w teorii mają one korygować „chemiczne zaburzenia” w mózgu, to, zdaniem Whitakera, w rzeczywistości same je wywołują i tym samym utrwalają zdiagnozowane u pacjentów „choroby”. Pod tym kątem przyjrzyjmy się historii i skuteczności leków przeciwpsychotycznych (tzw. neuroleptyków), które przepisuje się powszechnie pacjentom cierpiącym np. na schizofrenię.

Artykuł w całości dostępny tu: http://nowadebata.pl//


Oto przykłady zaburzeń neurologicznych wywołanych przeciwpsychotykami. W pierwszym przypadku widzimy pięcioletnią dziewczynkę po odstawieniu neuroleptyku „Invega”. Jak podaje matka, lekarze przepisywali dziecku antypsychotyki od 18 miesiąca życia. Wcześniej dziewczynka przyjmowała Risperdal, Geodon, Abilify, Thorazine, Seroquel i Zyprexę. W drugim przypadku skutki ośmioletniej terapii przewlekłych nudności za pomocą fenotiazyny u kobiety po 60-tce. (poniżej filmy)

Co dziesiąty Amerykanin zażywa antydepresanty

Co dziesiąty Amerykanin powyżej 12. roku życia sięga po leki przeciwdepresyjne – wynika z badań przeprowadzonych w ramach National Health and Nutrition Examination Surveys.

Antydepresanty są już najczęściej zażywanymi w USA lekami wśród osób w wieku od 18. do 44. roku życia. Biorąc pod uwagę wszystkie grupy wiekowe są na trzecim miejscu wśród najchętniej zażywanych w tym kraju farmaceutyków.

Wykazały to badania, jakimi w latach 2005-2008 objęto 12 tys. Amerykanów. Ujawniły one, że w tym okresie zużycie leków przeciwdepresyjnych w USA wśród osób powyżej 12. roku życia zwiększyła się aż czterokrotnie w porównaniu do lat 1988-1994.

Zainteresowanie antydepresantami zaczęło wzrastać w 1987 r., gdy koncern farmaceutyczny Eli Lilly wprowadził na rynek prozac, pierwszy nowej generacji lek na depresję (należący grupy leków tzw. wychwytu zwrotnego serotoniny – PAP).

Kobiety zażywają leki przeciwdepresyjne 2,5 razy częściej niż mężczyźni. Często są one stosowane przez długi okres. 60 proc. zażywających je Amerykanów kontynuuje leczenie przez co najmniej 2 lata. A 14 proc. osób sięga po nie ponad 10 lat. Recepty na antydepresanty na ogół przepisują lekarze rodzinni.

Leki przeciwdepresyjne wykorzystywane są nie tylko do leczenia depresji, ale też zaburzeń lękowych, nerwicy natręctw, bulimii oraz tzw. stresów pourazowych po traumatycznych przeżyciach. 

Zobacz również: → Amerykanie są uzależnieni od neuroleptyków z powodu laboratoriów

Wykorzystano artykuł: Zobacz

Amerykanie są uzależnieni od neuroleptyków z powodu laboratoriów

"Wielkie laboratoria farmaceutyczne uczyniły Amerykanów uzależnionymi od neuroleptyków, wyjaśnia dziennikarz James Ridgeway w Al Jazeera. W roku 2008, z poziomem sprzedaży sięgającym ponad 14 000 000 000 miliardów dolarów, leki neuroleptyczne stały się kategorią leków najpowszechniej przepisywaną w Stanach Zjednoczonych, a w ten sposób przekroczyły one poziom dla leków używanych w leczeniu wysokiego poziomu cholesterolu albo zgagi. (...)





Psychiatrzy są wyjątkowo silnie namierzani przez wielkie grupy farmaceutyczne, ponieważ ich diagnozy są bardzo subiektywne, wyjaśnia pani doktor Adriane Fugh-Berman z Project PharmedOut. Jej zdaniem, dotyczy to teraz prawie wszystkich, ponieważ diagnozy psychiatryczne bardzo się rozerzyły, aby objąć także wielką ilość ludzi, którzy są jednak całkowicie normalni. Zaburzenia rzędu psychologicznego są więc leczone środkami psychiatrycznymi, co nie pozostaje bez konsekwencji.

Całość dostępna pod adresem: http://www.biomedical.pl

Wydrukuj i / lub  ściągnij na dysk cały artykuł: Kliknij