UWAGA na - Dzienny Oddział Psychiatryczny w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Rzeszowie!

Szanowni Czytelnicy!

O sprawie tego oddziału pisaliśmy już wielokrotnie. Pierwsze informacje o stosowanych tam praktykach przymusu, szantażu i składana fałszywych oraz degradujących opinii na zlecenie prokuratorów ujawniła strona www.aferyprawa.eu , za co serdecznie dziękujemy!

Całość można przeczytać na powyższej stronie w artykule pod tytułem:

„Psychiatryczne opinie są manipulowane, kolejne dowody oszustwa lekarzy psychiatrów”

Działalność tych pseudo-biegłych jest wysoce szkodliwa, choć zapewne ładnie wygląda z zewnątrz. A jak wiadomo pozory mylą, szczególnie w psychiatrii gdzie prawda jest głęboko ukrywana pod osłoną różnorakich pseudo diagnoz! Jest to również sposób zdobywania „pacjentów” przez Psychiatryczny Oddział Dzienny w Rzeszowie. PRZESTRZEGAMY!

Kilka słów do dziennikarzy rzeszow.gazeta.pl/

Szanowni Państwo w grudniu ubiegłego roku ukazał się u Was artykuł z wywiadem z Grażyną Lachcik Pituchą z Psychiatrycznego Oddziału Dziennego w Rzeszowie. Zachętą do korzystania z ich „usług” oraz zmianą nastawienia społeczeństwa do "lecznictwa" psychicznego. Chciałbym w tym miejscu stwierdzić z całą stanowczością, że każde słowo w tym artykule to FIKCJA!.

Nikt nie słucha ofiar tychże psychiatrów i psychologów. Sposób oraz forma stawiania „diagnoz” przypomina czasy rosyjskich psychuszek, w których to stawiano diagnozę w celu wykluczenia z życia w społeczeństwie osób niewygodnych itp. Jedyną wynikającą z tego faktu konsekwencją, celem wymienionych tu pseudo-biegłych jest marnowanie ludziom życia…

Reklamowanie tegoż ośrodka jako dobrego jest głęboko krzywdzące dla ofiar tych psychiatrów i psychologów i ma na celu dalszy, nieuczciwy zarobek na ludzkim nieszczęściu. Z przerażeniem stwierdzamy, że takie wypaczenia i praktyki mają tam miejsce! Oczywiście w ustach udających lekarzy wszystkie nasze zarzuty sprowadzone zostają do „choroby”…


Pobierz artykuł w PDF-ie: Kliknij


Zobacz też:

- I ty możesz zostać zamknięty w psychiatryku!
- Przymusowe badania w szpitalu psychiatrycznym są bezprawne
- Plaga fałszywych ekspertyz sądowych psychiatrów
- Niekompetencja biegłych psychiatrów. Przypadek Andrzeja W.
- Na wariata
- "Superwizjer" o kierowaniu na obserwacje sądowo-psychiatryczne
- Odszkodowanie za niewątpliwe niesłuszne obserwacje sądowo-psychiatryczne
- Diagnoza uliczna i jej cel
- Stygmatyzacja psychiatryczno - psychologiczna i jej skutki
- Racjonalnie o psychiatrii - lek. med. Krzysztof Chudziński
- Ubezwłasnowolnienie - 60 tys. Polaków nie decyduje o sobie

- Paragraf dwieście trzy
- Zgłoś nadużycie w psychiatrii do IAAPA sekcja Polska

- Psycholog, czy aby biegły?

Psycholog, czy aby biegły?

Bywa, że uzasadnienia sądowych wyroków są żywcem przepisane z opinii biegłych psychologów. Dotyczy to zwłaszcza spraw dzieci.


Niewinny człowiek latami żył z oskarżeniem o seksualne wykorzystywanie 14-letniej córki. Opinie w tej sprawie wydało aż trzech biegłych psychologów, nim akta trafiły do Marii Grčar, prezes krakowskiego Stowarzyszenia Psychologów Sądowych. – Te opinie nic nie wnosiły, nie odpowiadały na pytania sądu, oskarżony powinien być uniewinniony już osiem lat temu – zżyma się prezes, której ekspertyza pomogła sądowi wydać wyrok. Korzystała tylko z akt. Bo co może wyniknąć z badania świadków po ośmiu latach?

Na listach prezesów sądów okręgowych figuruje obecnie około 900 zaprzysiężonych biegłych z psychologii (na ponad 14 tys. biegłych ze wszystkich dziedzin). W razie potrzeby sąd może powoływać też biegłych ad hoc, spoza listy. Ministerstwo Sprawiedliwości nie prowadzi żadnych kontroli jakości pracy biegłych. Zasłania się tym, że „nadzór nie może wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie są niezawiśli”.

Sądy sięgają po psychologa nie tylko w sprawach karnych, ale także cywilnych, w tym zwłaszcza rodzinnych. Jego opinia liczy się w sądach pracy, gdzie toczą się procesy o mobbing, w sprawach spadkowych, także podczas procesów o odszkodowanie i zadośćuczynienie. Wartość dowodowa zeznań świadków zależna jest bowiem od stanu ich zdrowia psychicznego, poziomu rozwoju, zdolności postrzegania, zapamiętywania i odtwarzania zapamiętanych faktów.

W 2007 r. prof. Ewa Gruza z Uniwersytetu Warszawskiego przeprowadziła wśród prezesów sądów okręgowych ankietę – okazało się, że większość z nich ma zastrzeżenia do procedury rekrutacji biegłych. Aż 96 proc. ankietowanych opowiedziało się za tym, by wpis na listę poprzedzało sprawdzenie fachowości biegłego. I sędziowie, i sami biegli mówią o zasadzie pięciu „b”: opiniować dla sądu może byle kto, byle jak, pisząc byle co, za byle jakie pieniądze, byle szybko, bo dla sądów najbardziej liczy się dotrzymanie terminu.

Czytaj całość: http://www.polityka.pl/

Przeglądaj lub pobierz na dysk cały artykuł: Kliknij

Zaskarżenie biegłych psychiatrów i psychologa - prośba o pomoc z forum prawnego - ubezwłasnowolnienie

Prośba o pomoc z forum prawnego:


"Witam i serdecznie proszę o poradę prawną-tj.z jakiego artykułu i jakim trybem (słowem jak to ugryźć). Krótko i treściwie:matka oskarżyła mnie o znęcanie się fizyczne i psychiczne(do przestępstwa tego nigdy się nie przyznałam i nie przyznam)ale od tego czasu zaczął się koszmar.Zostałam przez policję skierowana na badania -opinię 2 biegłych psychiatrów i psycholog.W opinii przedstawili całkowitą niepoczytalność podczas popełniania domniemanego czynu,zgodnie orzekli chorobę psychiczną "schizofrenię paranoidalną".

Na podst.tej opinii prokurator umorzył postępowanie.Dodam,że w ww.opinii była wzmianka o leczeniu z art (bodajże) 35 ,tj.skierowaniu na przymusowe leczenia.Moja matka wykorzystała wszystkie drogi postępowania-wystąpiła o umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym i (aktualnie tocząca się sprawa o ubezwłasnowolnienie).Słowem jestem po 3 badaniach psychiatryczni-psychologicznych w szpitalach psychiatrycznych.

Opinie wyglądają nast:1 stwierdzająca schizofrenię paranoidalną,2 (robione w odrębnych ośrodkach i przez różnych biegłych,w tym dyrektora szpitala psychiatrycznego)wykluczające chorobę psychiczną,stwierdzające jakieś tam zaburzenie osobowości.
Mam tego serdecznie dość.Dochodzą do mnie słuchy o mojej chorobie psychicznej od osób postronnych,jednym słowem połowa mieszkańców mojego miasteczka uważa mnie za wariatkę.

Zamierzam skutecznie (choćby trwało to ładnych parę lat) pozwać tych profesjonalnych biegłych sądowych którzy przypisali mi chorobę psychiczną,której nie mam i domagać się od nich zadośćuczynienia finansowego za poniesione ogromne straty psychiczne.
Ciągłe bieganie po psychiatrach doprowadziło mnie prawie na skraj załamania nerwowego!
Proszę o poradę prawną,czy jest podstawa prawna do wniesienia pozwu przeciwko biegłym ,którzy zaopiniowali u mnie chorobę psychiczną,dokumentacji jest aż nadto."


Strona postu: http://forumprawne.org 

Drukuj post!



Zobacz też:


- Psychiatryczne opinie lekarskie są manipulowane - kolejne dowody oszustwa lekarzy psychiatrów

- Poruszająca historia ofiary psychiatrii

- Równość wobec prawa - Polska droga do konwencji. Likwidacja instytucji ubezwłasnowolnienia

- Na wariata

- Ubezwłasnowolnienie - 60 tys. Polaków nie decyduje o sobie

- Jak łatwo można zostać ubezwłasnowolnionym?

- List Otwarty IAAPA do CPT w sprawie łamania prawa w psychiatrii

Wydrukuj i / lub ściągnij na dysk cały artykuł: Kliknij

Psychiatryczne opinie lekarskie są manipulowane - kolejne dowody oszustwa lekarzy psychiatrów.

Sprawę bezprawnego aresztowania Pani Mieczysławy opisaliśmy w artykule: Prokurator Adam Sawicki skazuje bez wyroku chorą staruszkę ma ciężkie więzienie  - z cyklu patologiczne organy wymiaru (nie)sprawiedliwości.

Tak w skrócie: zaczęło się wszystko od faktu, że sąsiad który znalazł sobie żonę o 20 lat młodszą poskarżył się jej, że jest psychicznie i fizycznie gnębiony przez swoją żoną, mówił o znęcaniu się nad nim, że żona ukradła mu oszczędności życia. Niedługo po tym fakcie już nie żył. Pani Mieczysława z obywatelskiego obowiązku złożyła doniesienie do prokuratury o swych podejrzeniach co do sąsiadki. Prokuratura zawiadomienie olała, ale takim postępowaniem zrobiła sobie wroga za ścianą. Sąsiadka wiele razy obiecała jej że ją załatwi i przy współudziale prokuratury już jej się to praktycznie udało. Pani Mieczysława też nie pozostawała jej dłużna, ale ona mieszka sama, za to sąsiadka ma bliskiego znajomego i sporą rodzinę. Jedno słowo przeciw wielu gębom i w świecie chorej władzy nie trudno domyśleć się finału tego spektaklu.

Starą metoda prokuratorską jest tzw. "numer na wariata". Pani Mieczysława całe pracowite życie spędziła jako nauczycielka i nie zdawała sobie sprawy jak oszukują sędziowie i funkcjonariusze władzy, nie wiedziała że skorumpowani biegli lekarze ściśle współpracują z funkcjonariuszami prokuratur z prostej przyczyny - za łapówki i "lewe" zwolnienia" powinni siedzieć za kratkami, a tak dzięki współpracy z równie skorumpowanymi urzędnikami wspólny interes kręci się. Dopiero teraz, jak Ziobro zabrał się za te oszustwa, lekarze nagle zaczęli strajkować, ponieważ zaczęto ich sprawdzać i zaplanowano wprowadzenie kas fiskalnych, co oprócz kolejnych oszustów - adwokatów wszyscy usługodawcy od dawna musieli wprowadzić. Podobnie "poszkodowani" postępowaniami PiS czują się sędziowie i prokuratorzy których pracę i przekręty w końcu zaczęto kontrolować.

Pani Mieczysława z uwagi na swoją wiedzy i doświadczenia traktowała sąsiadów, oraz młodszych znacznie od siebie funkcjonariuszy i lekarzy jak szkolnych uczniaków - do niej musiało należeć ostatnie zdanie - i to ją zgubiło.  Za pyskówkę z sąsiadką i funkcjonariuszami władzy stalinowskim zwyczajem skierowano ja na badania psychiatryczne.

- Czemu nie, pomyślała, w końcu ja jestem jak najbardziej normalna - i pierwszy raz w 1998r poszła na badania do psychiatryczne, gdzie mając jeszcze zaufanie do lekarzy, jak każdy człowiek zwierzyła się ze swych problemów z funkcjonariuszami. Był to przełomowy etap jej emerytalnego życia.
Publikujemy poniżej w całości kit wytworzony przez udających lekarzy psychiatrów:

1/ Anna Mierzwińska - Obara,
2/ Krzysztof Woźniak
3/ Grażyna Reguła




...ponieważ ta opinia "powlekana jest" do dnia dzisiejszego w jej sprawach, gdzie pseudobiegli stwierdzają u Mieczysławy"chorobę psychiczną pod postacią zespołu urojeniowego"... - oczywiście nie dokumentując to żadnymi faktami, tylko ulotnymi słowami.


Dowód oszustwa biegłych i manipulacji polega na fakcie, że Pani Mieczysława mieszkając wtedy w Dębicy udaje się tak do szpitala na badania - i kolejni lekarze psychiatrzy wydają jej opinie, że nie ma objawów psychozy... 


I zaczyna się typowa zabawa z ograniczonymi umysłowo funkcjonariuszami, oraz chorymi psychiatrami.  Ponieważ Pani Mieczysław walczy o swoje, za pyskówkę w kolejnych latach 2002, 2003, 2004, 2006 prokuratura kieruje p. Mieczysławę na badania - kolejno na zlecenie funkcjonariuszy badają ją znani już wcześniej czytelnikom skorumpowani biegli: Adam Dreher, Paweł Hejnar, Jolanta Szczerba - Per, przypisując p. Mieczysławie zespół urojeniowy, ewentualnie paranoidalny - poniżej przykłady:

... a p. Mieczysława idzie do swojego szpitala i przynosi opinie że nie ma żadnej choroby paranoidalnej. 

Plaga fałszywych ekspertyz sądowych psychiatrów

Polecam artykuł:

"Kilkaset złotych łapówki wystarczy, żeby poborowy uniknął wojska, a złodziej odraczał w nieskończoność swój proces. Za kilka tysięcy złotych zabójca uniknie więzienia. Mamy najbardziej skorumpowanych psychiatrów w Europie - uważają... psychiatrzy i zakładają stowarzyszenie, żeby oczyścić zawód z korupcji.

W prokuraturach w kraju trwa festiwal śledztw przeciwko psychiatrom - w listopadzie gdańska policja zatrzymała psychiatrę, który przez kilka lat fałszował dokumentację lekarską poborowych. Za uniknięcie wojska brał od 1,5 tys. zł, wystarczyła jedna wizyta, a lekarz tworzył fikcyjną historię choroby na wiele miesięcy wstecz."

Wydrukuj i / lub i ściągnij na dysk cały artykuł: Kliknij

Problem nierzetelności diagnostycznej w opiniach biegłych psychologów i innych specjalistów

Przedstawiam list jaki wystosowało Stowarzyszenie: Stop Manipulacji do Ministra Czumy w sprawie nierzetelności biegłych z zakresu psychologi i innych specjalności :

Problem jest wciąż aktualny , wiec warty uwagi:

Stowarzyszenie naukowo-społeczne posiadające status organizacji  pożytku publicznego. Sekcja ds. Zagrożeń Psychologicznych i Psychomanipulacji

dr Barbara Gujska   

Prowadząc od kilku lat niezależne badania naukowe nad zagadnieniami związanymi z zagrożeniami psychologicznymi i psychomanipulacją, zauważamy, na podstawie zgłaszanych problemów, pojawienie się nowego, bardzo niebezpiecznego zjawiska w postaci wykorzystywania nierzetelnych opinii jako dowodów w sprawach sądowych dotyczących:

 ustalenia opieki nad małoletnimi dziećmi,

 oskarżeń o stosowanie tak zwanej „przemocy domowej”,

 oskarżeń o tak zwane „molestowanie seksualne”,

 władzy rodzicielskiej, kontaktów z dzieckiem, oraz miejsca zamieszkania dziecka.

W niektórych badanych przez nas przypadkach, dokumentacja sądowa zawierała nawet 20 różnego rodzaju, nie rzadko sprzecznych ze sobą, a nawet wzajemnie wykluczających się opinii, wykonanych przez biegłych z zakresu psychologii, seksuologii, pedagogiki i medycyny. Szczególnie rażące nieprawidłowości z naukowego (empirycznego) punktu widzenia uchwycono w opiniach psychologicznych dotyczących tzw. molestowania seksualnego dzieci.


Istotne jest zaznaczenie, że prawie we wszystkich analizowanych  tego typu sprawach, opinie psychologiczne stanowiły najważniejszy dowód, i  na  ich podstawie  zapadały  wieloletnie,  nawet 9-letnie  kary więzienia.  Zwrócenie uwagi na te właśnie opinie ma znaczenie szczególne.  Przeprowadzona analiza kilkudziesięciu opinii wykazała, że charakteryzuje je:


- wybiórcze podejście do badanego problemu i tworzenie opinii pod z góry założoną tezę;


- niewłaściwe metodologiczne  podejście do badanego problemu, polegające na wykorzystaniu nierzetelnych, pseudonaukowych narzędzi diagnozy, zwłaszcza  metod  projekcyjnych, oraz zadawaniu pytań sugerujących i naprowadzających w badaniach dzieci, potencjalnych ofiar wykorzystywania seksualnego;


- kierowanie się założeniami ideologicznymi  oraz posługiwanie się teoriami  nieweryfikowalnymi naukowo przy formułowaniu wniosków;


- przekraczanie uprawnień poprzez dokonywanie  subiektywnych, bez uwzględniania przekonań światopoglądowych  osoby badanej,  osądów moralnych jej zachowań;


- bezpodstawne, z uwagi na brak zweryfikowanych naukowo narzędzi badawczych,  stawianie diagnozy w zakresie oceny wiarygodności zeznań i podatności na sugestie;


- przyklejanie stygmatyzujących  etykietek w rodzaju „niedojrzały emocjonalnie”, „sprawca regresywny”, bez podania ścisłych, naukowo (empirycznie) weryfikowalnych, kryteriów postawienia takiej diagnozy;


- stereotypowe,  dyskryminujące mężczyzn, zajmowanie stanowiska w kwestiach modelu   sprawowania opieki nad małoletnimi dziećmi;


- posługiwanie się zawiłym i niezrozumiałym dla osoby bez przygotowania psychologicznego językiem i sformułowaniami,  oraz zastępowanie pojęć kodeksowych nacechowaną ideologicznie nowomową.

Diagnoza uliczna i jej cel

Istnieje pojęcie tak zwanej strassen diagnose . Jest to niemiecki sposób diagnozowania psychiatrycznego ludzi na podstawie dokumentów, opinii itd.

Jej charakterystyczną cechą jest właśnie to, że psychiatra czy psycholog powoływany na „biegłego sądowego” nie ma nawet kontaktu z pacjentem, a diagnoza wystawiana jest tylko i wyłącznie na podstawie opinii o danej osobie, różnorakich świadectw i dokumentów.
O skutkach takiego postępowania i głupocie wynikającej z takich praktyk, przedstawię na przykładzie opisu znalezionego w sieci:

Wysyłanie na przymus na rentę, czyli ekonomia w medycynie:

„ ... diagnozy padają bardzo szybko gdyż efektem jest dzwonienie po znajomych i rodzinie, co ma efekt w szybkim ich reagowaniu?

Człowiek żyje normalnym życiem a w pewnej chwili dowiaduje się, iż ma się przebadać i iść na rentę. Zupełnie z niczego. Najgorzej, że w wolnym kraju gdzie jest tak duży deficyt budżetowy i brak pieniędzy tak cenne rady daje się pacjentom, którzy dobrze zarabiają, iż mają przejść na rentę i pewnie bez prawa do pracy.

 Za 500 zł spadek z zarobionych 2000 złotych to na pewno duży spadek. Czy jest to, zatem myślenie ekonomiczne? To pytanie warto postawić tak samo jak wtrącanie się w czyjeś prywatne życie. To pacjent wybiera sobie lekarza. Jednak w naszym kraju jest inaczej gdyż koleżanka koleżankę z pracy pyta czy ma mieszkanie. Potem za leczenie to mieszkanie pewnie ma być jej. Polacy mają państwową służbę zdrowia i leczą się na ubezpieczalni. Po co wydawać tak ogromne sumy i tracić swoje miejsce zamieszkania na leczenie, o które się wcale nie prosi a potem dogorywać na jakiejś 5-ce, czy 9-ce?

Inna kwestia to poruszanie obcych osób i informowanie ich o stanie zdrowia kogoś, gdy on sobie tego nie życzy. Robienie zamieszania wokół czyjejś osoby? Co to za zwyczaje? Wyjęte spod prawa. Czy lekarze zapomnieli o tym, iż obowiązuje ich tajemnica lekarska? Czy z prawnikami i sąsiadami pacjenta omawiają sobie przy kawce sposoby leczenie bez ich wiedzy i zgody?

 Może to polskie biesiady z wysyłaniem do szpitali na przebadanie osób, które leczą się gdzie indziej i mają napisane, że nie są w stanie jakiejkolwiek psychozy. Jakże w tym przypadku diagnozy są podyktowane katatymicznym myśleniem. Lekarka chce byś się badała to jesteś chora. Pomimo tego, że prawda jest zupełnie inna. Jaki ma, więc sens odbieranie komuś pracy i wysyłanie go na rentę? Tego nie wiem. Przykro jednak stwierdzić ze prawdy medyczne są tak bardzo nieekonomiczne.”

Ale uwaga! Jak się dowiedziałem większość sądów polskich domaga się od psychologów i psychiatrów wystawiania takich „diagnoz”!

 Do czego to zmierza? Do zwykłych pomówień danej osoby… Ma też jeden cel - przymuszenia jej na podstawie fałszywych, niczym nie popartych, osądów, do czegoś nie zgodnego z jej interesem. W tym przypadku o przymusowe wysłanie na rentę …