UWAGA na - Dzienny Oddział Psychiatryczny w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Rzeszowie!

Szanowni Czytelnicy!

O sprawie tego oddziału pisaliśmy już wielokrotnie. Pierwsze informacje o stosowanych tam praktykach przymusu, szantażu i składana fałszywych oraz degradujących opinii na zlecenie prokuratorów ujawniła strona www.aferyprawa.eu , za co serdecznie dziękujemy!

Całość można przeczytać na powyższej stronie w artykule pod tytułem:

„Psychiatryczne opinie są manipulowane, kolejne dowody oszustwa lekarzy psychiatrów”

Działalność tych pseudo-biegłych jest wysoce szkodliwa, choć zapewne ładnie wygląda z zewnątrz. A jak wiadomo pozory mylą, szczególnie w psychiatrii gdzie prawda jest głęboko ukrywana pod osłoną różnorakich pseudo diagnoz! Jest to również sposób zdobywania „pacjentów” przez Psychiatryczny Oddział Dzienny w Rzeszowie. PRZESTRZEGAMY!

Kilka słów do dziennikarzy rzeszow.gazeta.pl/

Szanowni Państwo w grudniu ubiegłego roku ukazał się u Was artykuł z wywiadem z Grażyną Lachcik Pituchą z Psychiatrycznego Oddziału Dziennego w Rzeszowie. Zachętą do korzystania z ich „usług” oraz zmianą nastawienia społeczeństwa do "lecznictwa" psychicznego. Chciałbym w tym miejscu stwierdzić z całą stanowczością, że każde słowo w tym artykule to FIKCJA!.

Nikt nie słucha ofiar tychże psychiatrów i psychologów. Sposób oraz forma stawiania „diagnoz” przypomina czasy rosyjskich psychuszek, w których to stawiano diagnozę w celu wykluczenia z życia w społeczeństwie osób niewygodnych itp. Jedyną wynikającą z tego faktu konsekwencją, celem wymienionych tu pseudo-biegłych jest marnowanie ludziom życia…

Reklamowanie tegoż ośrodka jako dobrego jest głęboko krzywdzące dla ofiar tych psychiatrów i psychologów i ma na celu dalszy, nieuczciwy zarobek na ludzkim nieszczęściu. Z przerażeniem stwierdzamy, że takie wypaczenia i praktyki mają tam miejsce! Oczywiście w ustach udających lekarzy wszystkie nasze zarzuty sprowadzone zostają do „choroby”…


Pobierz artykuł w PDF-ie: Kliknij


Zobacz też:

- I ty możesz zostać zamknięty w psychiatryku!
- Przymusowe badania w szpitalu psychiatrycznym są bezprawne
- Plaga fałszywych ekspertyz sądowych psychiatrów
- Niekompetencja biegłych psychiatrów. Przypadek Andrzeja W.
- Na wariata
- "Superwizjer" o kierowaniu na obserwacje sądowo-psychiatryczne
- Odszkodowanie za niewątpliwe niesłuszne obserwacje sądowo-psychiatryczne
- Diagnoza uliczna i jej cel
- Stygmatyzacja psychiatryczno - psychologiczna i jej skutki
- Racjonalnie o psychiatrii - lek. med. Krzysztof Chudziński
- Ubezwłasnowolnienie - 60 tys. Polaków nie decyduje o sobie

- Paragraf dwieście trzy
- Zgłoś nadużycie w psychiatrii do IAAPA sekcja Polska

- Psycholog, czy aby biegły?

Obrona przed manipulacją poprzez zrozumienie technik manipulacji

"Manipulacja (łac. manipulatio - manewr, fortel, podstęp) - w psychologii oraz socjologii to celowo inspirowana interakcja społeczna mająca na celu oszukanie osoby lub grupy ludzi, aby skłonić je do działania sprzecznego z ich dobrem. Zazwyczaj osoba lub grupa poddana manipulacji nie jest świadoma środków, przy użyciu których wywierany jest wpływ.


Manipulacja jest formą zamierzonego i intencjonalnego wywierania wpływu na osobę lub grupę w taki sposób, by realizowała działania zaspakajające potrzeby manipulatora. Manipulować można treścią i sposobem przekazywania informacji." (źródło wiki)

Wiadomo jest że najlepszą obroną przed manipulacją nami, jest zrozumienie tego czym jest i jak działa. Tak więc w celu zabezpieczenia się przed coraz częstszą i powszechną w życiu codziennym manipulacją,  polecam artykuł:

"Czym dla mnie jest manipulacja? Dla mnie manipulacją jest świadome wpływanie na uczucia innych, tak by podejmowane przez nich decyzje, były kierowane emocjami, a nie racjonalnym świadomym myśleniem. Pytanie tylko czy da się wyłączyć uczucia, z każdej podejmowanej decyzji? - Tak da się :) wystarczy odpowiednia wiedza i umiejętności, ale o tym kiedy indziej."

Artykuł dostępny na http://www.eioba.pl/



Polecam również:


1) Manipulacje - Natura manipulacji, techniki, sposoby ataku i obrony
2) Robert Cialdini - Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka

Wydrukuj i / lub i ściągnij na dysk cały artykuł: Kliknij

Lekarze duszy

Dobrych psychoterapeutów jest mało, a hochsztaplerów i treserów – całe chmary.

1 Powiedzmy to sobie otwarcie: psychoterapia nie działa.

Od ponad półwiecza wykazują to wszystkie badania prowadzone nad psychoterapią pod rygorem nauk empirycznych, a zapoczątkowane w latach 50. przez Hansa Eysencka. Ten wielki skądinąd przeciwnik psychoanalizy przekonująco wykazywał, że skuteczność wszystkich razem wziętych szkół i metod terapeutycznych jest równa skuteczności placebo. Nie ma zatem większego znaczenia, czy skorzystamy z terapii psychodynamicznej, czy z humanistycznej, czy może z ustawień hellingerowskich (one akurat z dużym prawdopodobieństwem mogą zaszkodzić), efekt będzie dokładnie taki sam jak wyprawa na piwo z kolegą bądź koleżanką. Z jednym wyjątkiem – w ostatnich latach udowodniono, że efektywność powyżej placebo wykazuje terapia poznawczo-behawioralna, czyli taka, której zadaniem jest „wyprostowanie” rozmaitych naszych „pokrzywionych” schematów myślowych odpowiedzialnych za depresję, lęki czy inne nurtujące nas problemy. W kwestii stwierdzalnej, empirycznej skuteczności – to wszystko, co można o psychoterapii powiedzieć.

Pytanie tylko, czy w dyskusji o psychoterapii – dyskusji o tym, czym ona jest i czego powinniśmy od niej oczekiwać – te dostępne w każdym podręczniku do psychologii dane są argumentem zamykającym sprawę, czy przeciwnie: stanowią dopiero punkt wyjścia do właściwego ujęcia problemu. Ja stoję na stanowisku, że zachodzi ten drugi wariant.

Część psychologów i psychiatrów podejmuje studia w celu rozwiązywania swoich własnych problemów psychicznych

Niejednokrotnie spotkałem się ze sformułowaniami, że psychologowie czy psychiatrzy to często ludzie borykający się sami z problemami psychicznymi, a motywacją podjęcia studiów na tych kierunkach jest chęć rozwiązywania własnych problemów. Ile takich „specjalistów” pracuje obecnie w zawodzie? A no pewnie dużo, jeśli sami wykładowcy na uczelniach zwracają uwagę na ten problem:

Dlaczego więc  nie ma obowiązkowych, szczegółowych badań psychiatrycznych dla psychiatrów czy psychologów pracujących już w zawodzie? Jestem za tym, aby takie obowiązkowe, regularne badania wprowadzić. Byle by tylko nie zdarzyło się tak, ze zinterpretuje je jakiś kolejny niedouczony lub „zaburzony” psycholog lub psychiatra. ;-)

Kilka słów o szkodliwości postępowania psychologów i psychiatrów

 Szeroka głoszona przez różnego rodzaju „specjalistów” propaganda na temat „promocji zdrowia psychicznego” i kwestii zapobiegania zaburzeniom psychicznym, skłania mnie do pewnych rozważań na ten temat, co jest dobre, bezpieczne, a co wręcz szkodliwe.

Wynikiem tej interwencji psychiatrów ma być szeroko zakrojona „edukacja społeczeństwa”, jak się okazuje bardzo jednokierunkowa, nastawiona raczej na potrzeby zarobkowe samych psychiatrów i psychologów, a niemająca wiele wspólnego z pomocą. Ponieważ owa „pomoc” sprowadza się do medykalizacji większości aspektów życia ludzkiego, czyli do sztucznego tworzenia „chorób”.

Ostatnio unikanie czy nawet niechęć do owej pomocy psychologiczno- psychiatrycznej, różnie zresztą rozumianej, jest postrzegana wyłącznie przez pryzmat uprzedzenia do tematu zdrowia psychicznego, niechęci, stereotypu wiążącego się z lecznictwem psychiatrycznym.

Jednakże, być może nie wiele osób zdaję sobie sprawę z tego, że nawet sama psychoterapia stosowana niewłaściwie, może, uwaga : doprowadzić do uszkodzeń w ośrodkowym układzie nerwowym. Prowadząc tym samym do trwałego uszczerbku na zdrowiu psychicznym. Psychoterapia, czyli głęboka manipulacja psychiką drugiego człowieka. Ostrzegają o tym sami psychiatrzy oraz psychologowie kliniczni.

Drugi aspekt, myślę że istotny, to niedostrzegany problem promocji owej „pomocy”czytaj medykalizacji wszystkich aspektów życia ludzkiego,  za cenę pewnych wartości.

Myślę, że taką jedną z wartości ludzkich, jest indywidualizm człowieka, niepowtarzalność i wyjątkowość każdego z nas. To dzięki niej rodzą się genialne umysły, ludzie tworzący przecież nie tylko naszą historię, ale… przyszłość.

Niebezpieczeństwo kryje się w tym, że często wśród różnych psychologów panuje wewnętrzne przekonanie, że tu należy się ingerencja. Gdyż ten często młody człowiek różni się od reszty ( więc w pewnym sensie niespełna norm).  A nie ma przecież niczego gorszego!

Również szereg „etykiet” – upośledzonego intelektualnie, w ciasno pojmowanych przez psychologów wynikach testów na inteligencję, stosowanych w stosunku do dzieci, oraz pochopnym umieszczaniu ich w szkołach specjalnych, jest krzywdą na całe życie!

Jeśli chodzi o dzieci przestaję się wymagać od nich odpowiedzialności za siebie, samodzielności, wreszcie samodzielnego myślenia. Odnoszę wrażenie, że szczególnie teraz zaczyna nam wyrastać społeczeństwo niesamodzielne i w pewien sposób upośledzone - przekonane o swojej „chorobie”. Wmawianie dzieciom różnych chorób, zaburzeń, z kręgu ICD 10 (F00-F99 zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania), powoduję, że one same tak się postrzegają. Osoby te już jako dorośli stają się swojej ocenie„gorsze” - bo „chore”, nie samodzielne, niepodejmujące w życiu wyzwań.

Posługując się ową diagnostyką zaburzeń psychicznych, można dojść do wniosku, że praktycznie już każdy jest „chory” lub niedostosowany i należy się mu leczenie, lub przynajmniej - drobna „korekta”. A przecież jak wiemy, są to tylko ustalenia umowne i względne. Szereg owych „zaburzeń” to tylko teorie mające również powiązanie z funkcjonowaniem w danym środowisku społecznym, wpływu itd.

 Na przykład dziewczynka w pewnym środowisku szkolnym jest postrzegana jako osoba niespełniająca norm, również intelektualnych. Natomiast w innej szkole, środowisku, pod opieką innego z rodziców jest wręcz chwalona przez nauczycieli jako miłe, zdolne i urocze dziecko.

 W zaburzeniach typu „z pogranicza” nie można ustalić nawet tej (umownie) granicy „zdrowia” czy „choroby”.

Polecam niedawno otworzą prze zemnie stronę tego bloga po tytułem „ czytelnia”, na której udostępniam (również do druku), różne ciekawe artykuły o tej i tym podobnej tematyce. Strona będzie poszerzana w czasie o nowe artykuły i prace pochodzące z sieci, ale nie tylko.

Zapraszam: Czytelnia

Naród na prochach cz-1

W ostatnim czasie nasila się w USA publiczna debata na temat kondycji współczesnej psychiatrii oraz zasadności stosowania leków psychiatrycznych. Dyskusja koncentruje się na trzech głównych zagadnieniach: rzeczywistej skuteczności leków przeciwdepresyjnych; nieodwracalnych zmianach w mózgu człowieka spowodowanych stosowaniem leków psychiatrycznych; rosnącym wpływie przemysłu psychiatrycznego na psychiatrów, których producenci leków coraz częściej po prostu opłacają.


(...) Co się dzieje? Czy zapadalność na choroby psychiczne naprawdę jest tak duża i stale rośnie? Jeśli zaburzenia te mają podłoże biologiczne i nie są rezultatem wpływu środowiska, to czy możemy uwierzyć w tak gwałtowny wzrost zachorowań? A może po prostu umiemy coraz lepiej diagnozować choroby, które zawsze były bardziej powszechne, niż nam się zdawało?. Z drugiej strony, może jedynie poszerzamy kryteria dla schorzeń psychicznych do tego stopnia, że niemal każdy dziś na coś choruje?